با سلام...

بعد از مدتی دوباره سراغ دنیای مجازی آمدم و با کار جدیدی به روزم...

دیروز تولد کسی بود که باترانه هاش منو همیشه به سفر میبرد –سیاوش قمیشی – تولدش مبارک

و کار جدید (منتظر نقدهای جدید)

هر روز می روم ...که تو را... عاشقت شدم

من عاشق  کسی که نشستـه ست  جای  تو

می خواستم نفس بکشم ...نه  پکی عمیق

شایـد  دوباره پر بکشـم در هوای  تو

حس  بلوغ از  هیجانی  کـه  داشتـم

((شاعر شدم که شعر بخوانم برای تو))*

اما تمام  مصرع  قبلـم  دقیـق  نیست

من شاعری که شعر شده در فضای تو

یک کاغذ و قلم که پر از حرفهای تلخ

دستان من نوشت از این ماجرای- تو-

یک بیت می شوی که پر از خط فاصل—ه ست

تا چشم های من که پر از اشک های تو

لبریز می شوم که دلم خون گریه است

دق می کنم از این که نشستم به پای تو

#

من سرد می شوم ونگاهت صمیم... نیست

نیمکت/ تویی ومرد نشسته ست جای من

*((شاعر شدم گلو بتکانم برای تو

  عاشق شدم ترانه بخوانم برای تو))

                                           رضا علی اکبری